ای جهان محنت بسیار مارا کشت
حسرت وصال یار مارا کشت
شراب عشق مگر قسمت ما نیست ؟
همه مست و ما خمار مارا کشت
ننگ داریم دیگر از حال آسوده
این عنا اندک ولی بسیار مارا کشت
پیوسته به فکر دیوانه گشتیم
آخر این ناصح هوشیار مارا کشت
درد عشقت را بجان میخریم دلدارا !
مبادا گران باشد این پندار مار کشت
به صد سنگ شهاب مرگ محال بود مارا
صد آه ! که نادانی دلدار مارا کشت
روزی از پیش ما با ناز گذر کرد
ناز آن ناز وفادار مارا کشت
منتظر راه گلستان مجوی که آنجا
شمیم یک گل بی خار مارا کشت
.
.
.
برچسب: گل بیخار,گل بیخار کجاست,شعر گل بیخار,گلم گلم گل بیخارم,
نویسنده: پارسا فدایی