
این که خاک سهیش بر سر استمُهره دست روزگار منتظر استاین بستر خاکی من و جای ابدبی پنجره و بی نور و در استبس خیال و بس هدف و آرزو اماچسان سنگ و خاکم بر سر استدوستان به که ز من یاد کنید یادکاین نقطه بسی پر خطر استانسان هر چند که توانمند باشدبدین جا که رسد بی بال و پر استدل به گیتی سپردن ابلهیستآ...
ادامه مطلب